Diyelim ki sokakta telefonla konuşacaksınız. Telefonla arama yaptıktan sonra ve karşı taraf telefonu açtığı anda her ne
hikmetse bi anda maksimum gürültü çıkarıcak araçlar geçmeye baÅŸlıyo, nerden geldiÄŸi belli olmayan otobüsler, motorsikletler beliriyo bi anda. Sanki hepsi daha önceden organize edilmiÅŸ gibi, tuhaf…
Trafiktesiniz ve trafik tamamen kitlenmiÅŸ durumda. Kendizi akıllı zannederek, taksiyi terkedip, “ben yürüyerek daha hızlı giderim” mantığıyla hareket ederseniz çok büyük bi hata yapmışsınız demektir, çünkü yürümeye baÅŸladığınız andan itibaren trafik açılır ve indiÄŸiniz taksi size kilometrelerce fark atmış olur. Ä°nsanın kendisini embesil gibi hissetmesi pek hoÅŸ bir durum olmasa gerek…
Åžu ana kadar piyasaya çıkan bütün filmler hakkında yorum yapan bir kurum, bir ÅŸirket varmış gibi düşünüyorum hep. Çünkü bütün filmlerin gazetelerdeki reklamlarında “Etkileyici, olaÄŸanüstü bir yapıt” veya “Bu yılın en iyi filmi olmaya aday” gibi yorumlar bulunmakta. Bi kerede o yorumları koymayın be, her film mi yılın en iyi filmi olmaya aday olur canım, hayret biÅŸey…
Pazar günü sabahın köründe, elini omzunuza uzatıp, beraber kahvaltı yapmak amacıyla sizi uyandıran, 10 dakikalık bir kahvaltı sonrasında da hiç takmayan, kahvaltıdan hemen sonra, sanki sizle beraber olmak için sizi uyandıran o deÄŸilmiÅŸ gibi evin en ihtiÅŸamli köşesinde gazete okuyan babaları buradan kınıyorum. Aslında beraber kahvaltı yapmak bahanedir, amaç ikinci defa kahvaltı hazırlamayıp yorulmamaktır. Bi de, bu tipteki babalar tatil günleri bile sabah erkenden kalkıp, gazete ve ekmek alıp, kahvaltı hazırlayıp, insanları uyandırırlar ve 10 dakikalık bir beraberlik için uykunuzu mahvederler. Uyuz mu olsam, yoksa sevinsem mi benle beraber kahvaltı yapmak isteyen bir babam olduÄŸu için anlayamadım tam…
hızımızı da alamayıp öfkeli çığırtkanlıklara soyunuyoruz. hemen savaÅŸ baltalarımız çıkıyor gömüldükleri yerden ve tekbirler eÅŸliÄŸinde sokaklara dökülmeye baÅŸlıyoruz. elimizde hedefteki ülke bayrakları, ateÅŸler yakıp bayrakları içlerine atıyor, sonrada üzerinde tepiniyoruz. ve bunu yaparken de adımız milliyetçi oluyor.uygar toplum olabilmenin baÅŸlıca niteliklerinden olan özeleÅŸtiri mekanizmasının devreye girmemesi ya da bizde o devreyi tamamlayıcı kablolardan biri ya da birkaçının eksik olması ile birtakım etiketlerde alnımızın ortasına yapışıveriyor ve bundan ne kadar terlersek terleyelim “türk hamamlarında” kurtulamıyoruz.
